این چند روز در گیر ادامه همون جستجو برای نوشتن در مورد NGOها بودم.باز ازهر کدوم از دوستام که راهنمایی و کمک خواستم همه بلافاصله میگن امید معماریان.بابا خب من خودم هم این رو می دونستم ولی قضیه اینه که این دوست خوب در دسترس نیست و من فکر می کردم حداقل بتونم چند نفر دیگه ای رو پیدا کنم که در این زمینه کار کرده باشند.البته حالا دیگه فهمیدم که باید از کجا شروع کنم ولی این چند روز همش یاد تکه کلام آرش میفتم که در این موارد می گفت ارادت استاد.من هم باید به امید بگم ارادت استاد.ولی تازه به این نتیجه رسیبدم که خیلی تنبلم چون احتیاج دارم که همیشه برای شروع بهم کمک کنند و این خیلی بده .
+ نوشته شده در پنجشنبه 22 دی1384ساعت 1:31 بعد از ظهر توسط محبوبه حسین زاده
