کودکان،معمولا تب سنج هیچ پزشکی را دوست ندارند،از این رو بسیار دیدیم کودکی را که با غیظ و غضب مویه می کند:"من تب ندارم دماسنج خراب است".غافل از آنکه دماسنج معیوب نیست بلکه این همه غیظ و غضب تنها از هراس نوشیدن داروی تلخ است.باور کنیم که خبرنگار ،دماسنج جامعه است و امیدوار باشبم که هیچ سیاستمداری در فضای تب آلود سیاسی از هراس نوشیدن داروی تلخ با غیظ و با غضب نگوید:"دماسنج معیوب است".
این مقدمه ستون دماسنج روزنامه اعتماد ملی است که مسیح در این ستون که هر شنبه به چاپ میرسه،از وقایع یک هفته اخیر مجلس می نویسد.چه روزهایی بود فروردین امسال....مجلس ،مسیح رو اخراج کرده بود به خاطر چاپ فیش حقوق وعیدی نمابندگان محترم .البته با این تهمت که فیش دزدیده شده ....و بعد از اخراج روزی که مسیح مجلس رفته بود به عنوان مهمان که همواره نگه داشتن حرمت میهمان در دین اسلام بر میزبان واجب شمرده شده،باهنردر جواب یکی از نماینده ها که به اخراج مسیح اعتراض کرده بود با این جمله که خبرنگاران،دماسنج جامعه هستند، گفته بود؛ولی این دماسنج معیوبه ....ولی امروز باز هم این دماسنج می نویسد.
چه بسیار از دوستانمان که به جرم اطلاع رسانی و نوشتن از آنچه که به مذاق سروران گرامی خوش نیامده توهین شدند،تحقیر شدند،تهدید شدند ،به زندان افکنده شدند،گوشه عزلت گزیدند،راهی دیار غربت شدند تا فراموش کنند و فراموش شوند ..... ولی چه بسیار هم که ماندند در این عرصه تا بنویسند و بگویند آنچه را که نباید از چشم مردم که ولینعمتان مسئولان نظام هستند،دور بماند و این ماندن همواره ستودنی است.
پی نوشت:در اون روزها من وبلاگ نمی نوشتم تا بخوام در این مورد چیزی بنویسم ولی امروز می تونم بگم خوشحالم از این که مسیح تصمیم گرفته باز هم بنویسه اون هم از مجلسی که راهیافتگانش حضور یک خبرنگار را تاب نباوردند و خوشحالم از اینکه اعتماد ملی در حال حاضر این امکان رو فراهم کرده تا بشه نوشت از چیزهایی که شاید در روزنامه های دیگر نتوان نوشت.
