هنوزفرصتی برای نوشتن نیست ولی حیفم اومد این عکس زیبا و این حس خوب رو با شما شریک نشم تا ببینید خدای من چقدر بزرگه و انسان چقدر می تونه بزرگ باشه اگه بخواد و اگه بذارن .... (اعتراف می کنم نتونستم کامل ترجمه اش کنم.فقط این رو فهمیدم که ۳۰۰میلیون سال نوری با ما فاصله داره.بابا مترجم اسپانیایی!!!! )
اما اگه احساس کردید دلتون می خواد گریه کنید... اگه احساس کردید خیلی خسته اید... اگه احساس دلتنگی شدید دارید...و هزاران احساس بد دیگه ...لطفا خونه نمونید!!!! هوای بهاری...آفتاب لطیف ...شلوغی خیابونها....بوی عید....بوی سبزه.....ماهیهای کوچولوی قرمز....ظرفهای سمنو....شیرینی های مخصوص عید...خوشحالی دختر و پسر کوچولوها ....این همه دلیل برای قدم زدن در این هوای بهاری و چند ساعت شاد شدن کافی نیست؟! مهم نیست اگه شما هم مثل من تنهایید مهم اینه که هستیم و خدایی هم هست و روزهایی که برای ماست....
