وقتی زن ،در رو باز کرد و تونستیم اون قبر رو ببینیم داشتم از احساس بد بی هویتی خفه می شدم .... حتی نتونستم بر پایین قبر این مرد بایستم ....پس نشستم و بی اراده اشکهام سرازیر می شد ....بزرگ مرد تاریخ ایران در همین جا دفن شده در قبری که هیچ سنگ نبشته ای ندارد ...در وسط اتاق خانه خویش....
نمی تونم از امروز چیزی بنویسم تا دوست خوبی که 5دقیقه ای من رو از پای کامپیوتر بلند کرد تا با هم بر سر مزار این مرد بزرگ(یا بهتر بگم جستجوی مزار این مرد بزرگ ) بریم ،در این مورد بنویسه .....ولی امروز فهمیدم چقدر راحت بی هویت مان کردند و ما چقدر راحت بی هویت شدیم تا با تاریخ تحریف شده ای که به خوردمان داده بودند و می دهند به آنچه می خواهند برسند ....
+ نوشته شده در جمعه 16 تیر1385ساعت 10:13 بعد از ظهر توسط محبوبه حسین زاده
