قبل از دوران دانشجویی، یک بار موهام رو رنگ کردم...قهوه ای روشن...یک بار هم در دوران دانشجویی موهام رو رنگ کردم دوباره همون رنگ...ولی حس خوبی نداشتم...بعد از اون در تمام این سالها، این همه مدل های رنگ و مش و های لایت و از این جور چیزها که مد می شد باز هم هیچ تمایلی نداشتم تا روی موهام امتحان کنم ...یکی دوباری هم مادرم پیشنهاد داد که پول های لایت کردن موهام رو میده ولی باز وسوسه نشدم هرچند با این موهای همیشه کوتاه، فکر نمی کنم این قدری هم پولش می شد....
پارسال اولین موی سفید رو توی موهام دیدم حالا این که چقدر خوشحال شده بودم از این موضوع بماند...از پارسال تا الان تعداد بیشتری از موهای کنار گوشم سفید شده... اینقدر حس خوبی به این موهای سفید دارم که وقتی جلوی آینه می ایستم همش با خودم تصور می کنم چی میشه اگه زودتر موهام جوگندمی بشه...هرچند احتیاجی به شونه کردن موهام نیست، ولی با موهام ور میرم که موهای سفیدش معلوم بشه...با وجودی که اصلن از رنگ کردن مو خوشم نمیاد تصمیم گرفتم موهام رو مش کنم ...مش خاکستری، طوری که انگار موهام جوگندمی شده باشه...
عاشق موهای جوگندمی هستم...موهای جوگندمی کوتاه...حس خوبی از بزرگ شدن بهم میده ....خیلی دلم میخواد بدونم که دیگرون چه حسی به موهای سفیدشون دارند...
پی نوشت۱: راستی آدمهایی که همیشه نقاب بر چهره دارند، آدمهایی که همیشه نقش بازی می کنند چه جور آدمهایی هستند؟ دروغگو؟ فرصت طلب؟ شاید هم ترسو؟ تنها؟ سرخورده؟ خودکم بین؟فقط دلم میخواد این رو بدونم که واقعن خسته نمیشن از این همه نقش و تظاهر...دلشون برای خود واقعی شون تنگ نمیشه یعنی؟
پی نوشت۲: نمی دونم امشب چه خبرشده در این دنیای مجازی؟ اول گوگل فیلتر بود و بعد هم جی میل فیلتر شد..حالا هم هرچند ثانیه یک بار بلاگفا فیلتر میشه و وبلاگها...
پی نوشت۳: خب اين هم بازخواني طرح لايحه اي جنجال آفرين(سرانجام لايحه حمايت از خانواده چه مي شود) ديشب فهميدم كه هنوز خيلي مونده تا بتونم اخبار مربوط به يك مساله رو به صورت تحليل بنويسم...مرسي دوست خوبم كه ندانسته ها و اشتباهاتم رو تصحيح مي كني ...
