پيش نوشت: تمام تلاش ها تا اين لحظه براي نجات راحله از اعدام به نتيجه اي نرسيد...
اين متن نوشته اي است كه در برنامه انجمن صنفي براي مريم خوندم...راحله، هم سلولي من و ناهيد روز چهارشنبه اعدام مي شود...زهره ارزني عزيز وكيل راحله شده و ناهيد هم مدتهاست پيگير كار راحله شده...خديجه مقدم هم به همراه چند نفر از معتمدين و خيرين رفته سراب و از اونجا به روستاي راحله تا شايد بتوانند از پدر و مادر شوهرش رضايت بگيرند....مرجان با ستاد حقوق بشر قوه قضائيه و كميسيون حقوق بشر اسلامي صحبت كرده تا شايد مهلتي يك ماهه بدهند...
در اين متن تاحدودي نوشته شده در مورد وضعيت راحله و شرايطي كه قتل رو مرتكب شد، در همون حال كه به تلاش هاي مريم در حوزه زنان اشاره شده...(اين نوشته اصلن به معناي توجيه كردن قتل نيست ولي خواستم بگم كه اين قانون تبعيض آميز چه بلاهايي سر زنان مياره...)
پي نوشت: حالم خوب نيست اصلن..سرما خوردم شديد...نگراني و اضطراب اعدام راحله هم به اين وضعيت بد دامن زده ...همش راحله جلوي چشمام رژه ميره..راحله كه ايستاده پشت پنجره هاي اوين و بيرون باورن مي باره شديد مثل همين الان...و راحله با ذوق ميگه اي خدا جونم ايكاش بتونم برم بيرون و زير بارون دعا بخونم...
پي نوشت۲: اتفاق خوبي هم افتاده...بالاخره بوي تغيير قانون تبعيض آميز از مجلس به گوش مي رسه...گزارش تغيير قانون ارث، ديه و تابعيت مادري ، رو براي روزنامه اعتماد نوشتم...و اين هم لينك همون گزارش در سايت تغيير براي برابري هست....تغيير قانون ارث، ديه و تابعيت زنان در دستور كار مجلس قرار گرفت....اين بار تغييرات كاملن جدي هست و به دستور رهبر صورت گرفته و قانون ارث كه در مورد ارث بري زنان از اموال غيرمنقول شوهر است با قيد دوفوريت به مجلس داده شده است
پي نوشت۳: اين شده كابوس اين روزهايم: از آخرین چهارشنبه ماه در زندان می ترسم و از روز اعدام و از فریادی از سر تبعیض و قانون ناعادلانه که در گلوی زنی دیگر خاموش می شود...
