پرنده خارزار

چند وقت قبل نوشته بودم که وقتی قراره اعضای کمپین مراسمی برگزار کنند، چون هیچ مجوز سالنی به ما داده نمیشه مجبوریم برنامه هامون رو در خونه هایی که صاحبخونه لطف می کنه و در اختیارمون می گذاره برگزار کنیم...و خب در این شرایط هست که باید یک کارگر خوب هم باشی....یک بار یکجا نوشته بودم که کلی عکس گرفتند بچه ها در حال صندلی جمع کردن، خونه مرتب کردن و ....این هم یکی از اون عکس هاست....این بار در متن گزارش نشست اعضای کمپین یک میلیون امضا به مناسبت روز جهانی زن یکی از همین عکس ها کار شد تا تقدیر بشه از زحمات دوستان ...البته این رو هم بگم این شروع کار صندلی جمع کردن بوده که همه این قدر پرانرژی هستیم....

پی نوشت:گزارش نشست هشت مارس اعضای کمپین یک میلیون امضا  شیرین عبادی: مقاومت ما اثربخش است....در این نشست موضوعات متفاوتی مطرح شد...

پی نوشت۲: نمایش (تاب بازی ،نه! )، تابلوهای کوتاه زندگی کوتاه راحله زمانی ست، از ازدواجش در 15 سالگی تا اعدامش در 27 سالگی. این نمایش توسط بچه های خوب کمیته هنری کمپین در دانشکده اقتصاد برگزار شده...می دونستم که نمی تونم بشینم و این تاتر رو ببینم وقتی هنوز شبها خواب راحله رو می بینم که با همون چادر سفید بر سر در ابتدای یک جاده برفی بی انتها ایستاده و ما بهش دلداری میدیم که من و ناهید تمام تلاش مون رو می کنیم تا تو رو اعدام نکنند...

"نمی خواست بمیرد. به خاطر بچه هایش نمی خواست. به خاطر دخترش. می گفت می دانم دخترم هم که 15 ساله شود، درست مثل من، شوهرش می دهند اجباری و همه آن کتک ها، تحقیرها و خیانت ها درباره ی او هم تکرار می شود . می خواست نمیرد تا دخترش دچار سرنوشت او نشود."